Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir. Tapu tahsis belgesinin varlığı tahsis edilen yerin adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tescili için yeterli değildir. Tahsis kapsamındaki yerin hak sahibi adına tescil edilebilmesi için;
-Hukuki yönden geçerliliğini koruyan bir tapu tahsis belgesinin bulunması,
-Tahsise konu yerde 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca imar planı veya 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasa uyarınca ıslah-imar planlarının yapılmış olması,
-İlgilisine, tapu tahsis belgesi gereğince bir başka yerden tahsis yapılmamış olması,
-Tahsise konu yerin kamu hizmetine ayrılmamış ve imar planına göre konut alanında kalmış olması,
-Tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmazın aynı yer olup olmadığı ve taşınmazın niteliklerinin belirlenmesi amacıyla mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılması,
-Tahsise konu arsa bedelinin ödenmiş olması, ödenmemiş ise taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanarak hükümden önce mahkeme veznesine veya belirlenecek tevdi mahalline depo edilmiş olması.
-İmar parsellerinin oluşturulması sırasında, şuyulandırmaya tabi tutulan parselden 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 18/b-c maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı kesilip kesilmediğinin, kesilmiş ise uygulanan oranın saptanması gerekir,
-Mahkemece, yukarıda belirtilen koşullar doğrultusunda yapılacak inceleme sonucunda, tescil isteğinin kabulü için yasal koşulların oluştuğu kabul edildiği takdirde, 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payının (...) davacıyı da bağlayıcı nitelikte olduğu dikkate alınarak tahsis miktarından bu oranda yapılacak indirimden sonra kalan miktarın tesciline karar verilmelidir.
Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Davacı 14.11.1985 tarihli tapu tahsis belgesi ile ... Belediye Başkanlığı adına kayıtlı 229 parsel sayılı taşınmazın 206 m2'sinin adına tahsis edildiğini, bedelini ödediğini ve tapu kaydına lehine şerh konulduğunu belirterek, tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur. 213 m2 yüzölçümlü 229 parsel sayılı taşınmazın 206 m2’sinin davacıya tahsis edilmiş olması nedeniyle bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 206 m2’lik bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazdan yukarıda açıklandığı şekilde ... kesilip kesilmediği araştırılmamıştır.
Bu durumda mahkemece, 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payı oranı belediye başkanlığından sorularak 229 sayılı imar parselinden bu oranda ... indirimi yapıldıktan sonra kalan miktarın davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kabule göre de, davacı adına tescil edilmesi gereken miktardaki yerin 229 sayılı imar parselinin yüzölçümüne oranlanarak paylı olarak tescile karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi de yerinde değildir.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 19.6.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.