Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/9716 K.2013/11267

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 30.11.2011 gününde verilen dilekçe ile dava konusu taşınmazların ortaklığının giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 434 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın reddine, diğer taşınmazların satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen 13.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 65, 152, 795 parsel sayılı taşınmazlar ile 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini istemişlerdir.

Diğer davalılar cevap vermemişlerdir.

Dava konusu 65 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 433 ve 434 parsel sayılı taşınmazlar oluşmuştur.

Mahkemece, dava konusu 434 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın reddine ve 433, 152, 795 ve 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazların satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalılardan ..., ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına ve özellikle hüküm sonucunda 434 parsel sayılı taşınmaz hakkında davanın reddine karar verildiği halde gerekçede bu parselin numarasının 433 olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklanmış olduğunun anlaşılmasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 9,9 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 9 olarak gösterilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.