Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/10853 K.2015/1919

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (satış vaadi sözleşmesi) istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 31.08.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayanarak dava konusu bağımsız bölümün adına tescilini mümkün olmadığı takdirde söz konusu sözleşmenin tapuya şerhini, bunun da mümkün olmaması halinde dairenin tamamlanmış halinin dava tarihindeki değerinin kendisine ödenmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Kaynağını Türk Borçlar Kanununun 29. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanununun 237. maddesi ile TMK'nın 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde TMK'nın 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Somut olayda, .... Noterliğinin 31.08.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle dava konusu 111 ada 25 parseldeki 10. kat 28 no'lu bağımsız bölümün .... Davacı ...'a devretmeyi taahhüt etmiştir. Daha sonra 08.09.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle davacı ... aynı bağımsız bölümü ..., ... ve ...'a devretmeyi taahhüt etmiştir.

Yargılama sırasında davacının 02.01.2013 tarihli temlikname ile davayı tüm haklarıyla birlikte dava dışı ...'ya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

08.09.2006 tarihli satış vaadi sözlesmesiyle dava konusu bağımsız bölüm üzerindeki tasarruf yetkisi ortadan kalktığından davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken yüklenici edimini yerine getirmediğinden bahisle reddi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.