Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/11141 K.2014/14860

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, dokuz adet taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, taşınmazların satılmasını istemediklerini, taşınmazların yarısının davacılara bırakılmasını ve kendilerine bırakılan taşınmazları da aralarında paylaşacaklarını belirtmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dokuz adet taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ile ... temyiz etmişlerdir.

1-Dava konusu taşınmazlara ilişkin yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere ilişkin hüküm kısmının onanması gerekmiştir.

2-Dava konusu parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yönünden ise;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir.

Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulundan 3194 sayılı İmar Kanunu ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. Belediyeler veya İl İdare Kurullarınca onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu 249 ada 2, 3, 4, ve 9 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında 1/2'şer hisse ile davacı ... ile davalıların murisi adına, 8, 7, 5 parsel sayılı taşınmazlarda ise 1/2 'şer hisse ile davacı ... ile davalıların murisi adına paylı mülkiyet halinde kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır. Davalılar, murislerinden kendilerine intikal eden payların ortak kalması kaydı ile paylaşıma razı olduklarını bildirmişlerdir. Sincan Belediye Başkanlığı'nın 04.02.2014 tarihli yazısı ve bilirkişi raporlarına göre 249 ada 2, 3, 4, 5, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların imar mevzuatına göre iki kısma ifrazının mümkün olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, 249 ada 2, 3, 4, 5, 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların aynen taksim suretiyle paylaşılması yönünden araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.