KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2014/11672 E., 2015/193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.
Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Hüküm soncunun dördüncü bendinde doğru şekilde “dava konusu taşınmazın satışı sonucu elde edilecek gelirin % 1,14’nün davacı ...'e, % 7,06’sının davalı ...'e verilmesine, kalan bedelin taraflara tapudaki payları oranında dağıtılmasına” karar verilmesine rağmen, hüküm sonucunun üçüncü bendinde ise “dava konusu taşınmazın satışı sonucu elde edilecek gelirin taraflara tapudaki payları oranında dağıtılmasına” ilişkin infazda tereddüt yaratır şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden “binde 11,38” harcın alınmasına karar verilmesi gerekirken, hüküm
-2-
sonucunun altıncı bendinde “satış bedeli üzerinden gerekli harcın satış memurluğunca alınmasına” şeklinde karar verilmesi de doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2014/11672, K. 2015/193, 13 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama