Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/11865 K.2015/3191

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.02.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen 19.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacı vekili, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile zilyedi olduğu dava konusu taşınmaz üzerine davalı Gemlik Belediyesince pazar yeri kurulduğunu ve bu şekilde davalı tarafından pazarcılara kiralanarak haksız kazanç sağlandığını, haksız işgal nedeniyle inşaata zamanında başlayamadığı için betonu atılamayan inşaatı sel bastığını ve maddi zararın meydana geldiğini belirterek 2009 yılında 6 aylık ve 2010 yılında 5 aylık haksız işgal tazminatının faiziyle birlikte tahsiline, inşaata zamanında başlayamaması nedeniyle maddi zararlarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin reddine, haksız işgal tazminatına ilişkin talebinin ise 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak taleple bağlı kalınarak dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 2009 yılı için 10.500,00 TL ecrimisilin, 2010 yılı için 11.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan şahsi hakkına dayandığına göre bu sözleşme gereğince davacıya isabet eden arsa payı toplamının bilirkişiye hesaplattırılarak bu paya isabet eden haksız işgal tazminatına hükmedilmesi gerekirken taşınmazın tamamının mülkiyeti davacıya aitmiş gibi değerlendirme yapılarak tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.