Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/12213 K.2015/3952

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı vekili dava dilekçesi ile mirasçılar arasında rızai taksim yapılmadığını belirterek dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı vekiline davacıların murisinin yanında başka paylı maliklerin de bulunduğu 36 ve 393 sayılı parseller yönünden diğer maliklerin de davaya dahil edilmeleri için kesin süre verilmesi üzerine davacı vekili bu defa 19.10.2012 tarihli yazılı beyanında taleplerinin TMK'nın 698. maddesinde düzenlenen ortaklığın giderilmesi davası olmadığını, TMK'nın 642. maddesi gereğince mirasın paylaştırılmasına yönelik olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece verilen kesin süre içerisinde ara kararı gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde her ne kadar ortaklığın giderilmesi şeklinde talepte bulunmuş ise de dilekçesinin açıklama kısmında "mirasçılar arasında rızai taksim yapılmadığı" sonuç ve talep kısmında da "miras hisselerinin satış yoluyla ortaklığın giderilmesine" şeklinde ifadeleri mevcuttur.

Davacı vekili 19.10.2012 tarihli yazılı beyanında da taleplerinin TMK'nın 698. maddesinde düzenlenen ortaklığın giderilmesi olmadığını, açıkça TMK'nın 642. maddesi gereğince "mirasın paylaştırılmasını" istediklerini belirttiğine göre mahkemece davacının talebi doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.