Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/12295 K.2014/12664

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.09.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, 540 parsel sayılı taşınmaz lehine 1219, 465, 466, 481, 482, 483, 485, 486 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ..., ..., ... ve ... duruşmaya katılarak bir diyeceklerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Diğer davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 540 parsel sayılı taşınmaz lehine bilirkişi raporunda 1. alternatif olarak belirlenen 481, 1219, 465, 466 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit kurulmuştur.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilen 1219 ve 465 parsel sayılı taşınmazlar maliki...'un dava açılmadan önce 12.12.2004 tarihinde vefat ettiği ve dava mirasçılarına karşı açıldığı halde saptanan geçit bedelinin mirasçıları yerine ölü tapu malikine ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.