KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2014/12556 E., 2015/2841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı tarafından, davalılar aleyhine 03.12.2013 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Perişan ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Bu tür davalarda mirasçılık belgesine atıf yapılarak hüküm kurulması doğru değildir. Hüküm sonucunda infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde elbirliği halindeki mülkiyetin veya payın mirasçılık belgesindeki paylar oranında paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmesi gerekir.
Somut olayda mahkemece, ... ili ... İlçesi ... köyü ... 62, 94, 96 ve 147 mevkii, ... mevki 265, köyiçi mevkii 373 ve 380 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki davacılar ve davalıların iştirak halindeki mülkiyetinin müşterek mülkiyete çevrilmesi ile dosya içerisinde mevcut veraset ilamı doğrultusunda davacı ve davalılara ait hisselerin tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği görülmüştür.
Mahkemece, taraflar adına tescili gereken payların pay ve paydaları birlikte gösterilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2014/12556, K. 2015/2841, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama