Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/12941 K.2014/12363

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 19.12.2000 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı zilyetliğin devredilmediğini, zamanaşımı süresinin geçtiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ifa imkansızlığı ve zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince on yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar. Ancak satışı vaat edilen taşınmaz, sözleşme ile veya fiilen satış vaadini kabul eden kişiye yani vaat alacaklısına teslim edilmiş ise on yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açılan davalarda zamanaşımı savunması Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan “dürüst davranma kuralı” ile bağdaşmayacağından dinlenmez.

Somut olayda satış vaadi sözleşmesinde, satışı vaad edilen 133 parsel sayılı taşınmazda 17 no'lu dükkanın 1/2 payının kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulduğunda ferağının verileceği kararlaştırılmıştır. Dosyadaki tapu kaydından

sözleşmede kararlaştırılan bu şartın gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Sözleşme gereğince ifa şarta bağlanmış olduğundan ve bu şart henüz gerçekleşmediğinden zamanaşımı süresi işlemeye başlamamıştır.

Bu itibarla mahkemece sözleşmenin henüz ifa olanağı doğmadığından mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de davanın reddi sonucu itibarı ile doğru olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekmiştir.