Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/13657 K.2015/8018

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.11.2006 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne ilişkin kararın davalı İ.. A. vekilinin temyizi üzerine temyiz isteminin reddine dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı İ.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı Mustafa, paydaşı olduğu 929 parsel sayılı taşınmazın dava dışı önceki paydaşlarının paylarını davalıya satış yoluyla devrettiklerini, bildirim yapılmadığını ileri sürerek, payın önalım nedeniyle adına tescilini istemiştir.

Davacı yanında davaya müdahil olanlarda çekişme konusu payın önalım nedeniyle adlarına tescilini istemişler, müdahillerden Ziya 04.05.2007 günlü duruşmada önalım hakkını kullanmayacağını belirtmiştir.

Davalı, davacının satıştan bilgisi bulunduğunu, pay bedelinin yeniden belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş; 22.01.2014 tarihli duruşmada ise bir kısım müdahillerin istemini kabul etmiştir.

Mahkemece, payın davacı Mustafa adına tesciline karar verilmiş, hükmün bir kısım müdahil davacılar ve davalının temyizi üzerine 24.06.2014 günlü ek karar ile kararın kesinlik sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının önalım nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemi hüküm altına alınmıştır. Davalının bu hükme ilişkin temyizi kararın kesin hüküm olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Anılan madde hükmünde, miktar ve değeri yasada belirlenen taşınır mal ve alacak davalarının kesin hüküm niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

HUMK’nın 427. maddesinde taşınmazlara ilişkin hükümlerin temyiz edilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme mevcut olmadığından davalının temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.