Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/13757 K.2014/13428

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02/11/2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/10/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı E.. C.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

ava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesini istediklerini belirtmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu 116, 105, 110, 26, 92, 265, 273 parsel sayılı taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı E.. C.. vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu edilen ve satışına karar verilen dava konusu 116, 105, 110, 26, 92, 265, 273 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş davalı F.. M..'un 25.06.2012 tarihinde, H.. B..'ün de 31.08.1992 tarihinde vefat ettikleri mirasçılarının davada yer almadıkları anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilen parsellerde

paydaşlar F.. M.. ve H.. B..'ün mirasçıları davaya dahil edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.