Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/14037 K.2015/5642

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 19.06.1998 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı ... ve davalı ... vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, yolun traktör geçişine uygun olmadığını, genişliğinin geçit için uygun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmaz lehine, davalı ... ait ... parsel sayılı taşınmaz aleyhine ve davalı ...'a ait ... parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tanınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanunu'nun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması, bilirkişi vasıtası ile belirlenerek depo edilen geçit bedelinin aleyhine geçit kurulan

taşınmazların maliklerine hangi miktarda ödeneceğinin belirtilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.