KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2014/14197 E., 2016/594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili- davalı ... vekili, .... Belediyesi vekili ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, imar uygulamasının iptali nedeni ile kök parselin ihyasına yönelik tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davacı Hazine vekili ile davalılar ..... Büyükşehir Belediyesi vekili, .... Belediyesi vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.
Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası isteğine ilişkin olup, Mahkemece uyulan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda imar parselinin sicil dayanağı imar uygulamalarının idari yargı yerinde iptal edilmekle yolsuz tescil durumuna düştüğü belirlenmek ve benimsenmek suretiyle hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ancak; hükme esas alınan bilirkişi raporunda B ve C harfleriyle gösterilen alanların imar uygulamaları sonucu sicile bağlanmadıkları, ancak şuyulandırma işlemlerinin iptali nedeniyle bu alanların da ihya kapsamına alınması gerektiği açıktır.
O halde, mahkemece B ve C harfleriyle gösterilen bölümler bakımından imar sicil kayıtlarının iptali yönünde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ise de, anılan bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2014/14197, K. 2016/594, 20 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama