Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/14266 K.2015/10532

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.01.2012 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve kal, karşı dava ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davada müdahalenin önlenmesi talebinin kabulüne, kal talebinin reddine, karşı davanın reddine dair verilen 04.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, çaplı taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve yıkım karşı dava ise TMK'nın 725. maddesine dayalı temliken tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, müdahalenin önlenmesi isteminin kabulüne, kal talebinin reddine, karşı temliken tescil davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili temyiz etmişlerdir.

Dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre çekişme konusu 586 ada 23 (eski 2095) parsel sayılı taşınmazın davacı H.. K.. adına, komşu 460 parsel sayılı taşınmazın ise davalı-karşı davacı M.. B.. ve dava dışı M.... Ö.... ile G... P... adlarına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı-karşı davacının 460 sayılı parselden davacıya ait 586 ada 23 parsel sayılı taşınmaza taşkın yapı inşa etmek suretiyle müdahale ettiği belirlenerek müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir.

Ancak, davada yıkım isteği de mevcuttur. TMK'nın 684 ve 718. maddesi uyarınca bir şeye malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarının da malikidir. Dava konusu binanın bulunduğu 460 parsel sayılı taşınmaz paylı mülkiyete tabi olduğundan Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.06.1984 günlü ve 1982/358 Esas, 1984/710 sayılı Kararında açıklandığı üzere elatmanın yanı sıra kal

isteminin de söz konusu olduğu hallerde tüm müşterek maliklerin davada yer almaları gereklidir. Bu durumda 460 parsel sayılı taşınmazın maliklerinin tamamına karşı husumet yönetilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.