Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/14711 K.2015/10836

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.10.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, .... parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 3122 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, .... parsel sayılı taşınmaz lehine, 3122 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, dahili davalı ... temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre dahili davalı ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece 2,5- 3 metre genişliğinde geçit hakkı tesisi gerekirken gerekçesi belirtilmeden Dairemizin ilkelerine aykırı şekilde 07.03.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtildiği haliyle 5 metre genişliğinde geçit hakkı kurulmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.