Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/1480 K.2014/3661

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.05.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı B.. Ü.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı B.. Ü.. vekili temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı B.. Ü.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davaya konu taşınmazlarda paydaş olan davalılar M.. Ü.. ve N.. Ü..'ın reşit olmadıkları anlaşılmaktadır. Anneleri D.. Ü.. da paydaş olduğundan davalı sıfatıyla davada yer almaktadır. Türk Medeni Kanununun 426/1. maddesinde, “Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa...” vesayet makamının ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atayacağı düzenlenmiştir. Olayımızda da küçükler ile davalı D..

Ü.. arasında menfaat çatışması meydana geldiği kabul edilmelidir. Bu nedenle Türk Medeni Kanununun 426. maddesi gereğince, davalılar N.. Ü.. ile M.. Ü..'a temsil kayyımı atanması suretiyle taraf teşkilinin sağlanarak bundan sonra davanın esasının incelenmesi gerekirken reşit olmayan davalılar M.. Ü.. ve N.. Ü.. huzuru ile davanın görülüp sonuçlandırılması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.