Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/14944 K.2015/11155

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.05.2013 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, kira sözleşmesine dayalı elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı, davacının kaymakamlıkça 3091 sayılı Yasaya göre men edildiğini, kararın iptali üzerine taşınmazın tekrar kendisine teslim edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, 276 parsel sayılı taşınmaza davalı ...'nın müdahalesinin men'ine, 16.727,75 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerek mülkiyet hakkı sahibi ve gerekse başka bir hakka dayanarak mülkiyet hakkı sahibinden taşınmazı belirli bir süre elinde tutma hakkı kazanmış kişiler, mülkiyet hakkının ve sözleşme ile edindiği hakkın kendisine sağladığı yararlanmalar için üçüncü kişilerin engellemeleri karşısında yargı yolu ile hakkın korunmasını isteyebilirler. Bu hak, mülkiyet ve sözleşmeye dayanan şahsi hakkın varlığı süresince mutecavizi fiilen defetme hakkı biçiminde olabileceği gibi, müdahalenin sürekliliği halinde yargı yolu ile de istenebilir.

Somut olayda, kira sözleşmesinden kaynaklanan şahsi hakka dayanılarak

elatmanın önlenmesi ve tazminat istenilmektedir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 2. maddesi gereğince dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ve şahıs varlığına ilişkin davalarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemeleri görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.