Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/15438 K.2016/55

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2014/15438

KARAR NO: 2016/55 YARGITAYİLAMI

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 09.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı E.. P.. ve A.. P.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlarda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, peşin harcın taşınmazların toplam değerinin binde 11,38'i olan 8.305.567,82 TL karar ve ilam harcından mahsubu ile geriye kalan 8.288.417,82 TL harcın payları oranında taraflardan tahsiline, ...ye gelir kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan E.. P.. ve A.. P.. ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın paylı maliki ... davada taraf değildir. Mahkemece, gerekli araştırmalar yapılarak adı geçen sağ ise kendisi, vefat etmiş ise mirasçılık belgesi ile belirlenecek mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden harç tahsil edilmesi gerekirken keşifte belirlenen bedellerin toplamı üzerinden harç tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.