Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/15915 K.2016/577

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2014/15915

KARAR NO: 2016/577 YARGITAYİLAMI

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.12.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı, ... parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, davalı N.. E..'nin dava konusu taşınmazdaki ...'a ait payı 27/09/2012 tarihinde 15.000,00 TL'ye satın aldığını, önalım hakkına dayanarak payın iptaliyle adına tescile karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, eşi ile birlikte K.. B..'dan 18/07/2008 tarihinde ... Sokak no: 26 adresinde bulunan gecekondu evini 15.000,00 TL'ye satın aldıklarını ve bedelini nakten ödediklerini, ancak 2B arazisi olan bu yerin tapusunun verilemediğini, tapu çıktıktan sonra devredileceği hususunda anlaştıklarını, 2B çalışmaları sonunda davalının satın aldığı yerin dava dışı K.. B..'ya değil, üçüncü bir kişiye tahsis edildiğini, K.. B.. adına tahsis edilen ... parseldeki ... payın ise ... tarafından daha önceden kendilerine satılan eve karşılık bedelsiz olarak devredildiğini, bu nedenle işlemin gerçek bir satış olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı dava konusu payın tapuda satış gösterilmesine rağmen gerçek

satış olmadığını ileri sürmüş ise de tapudaki satış işleminin tarafı olduğundan ve taşınmazı bedel ödeyerek satın aldığını resmi memur huzurunda beyan ettiğinden, kendi muvaazasına dayanarak bir hak iddia edemez.

Bu durumda tapuda satış olarak gerçekleştirilen temlike karşı taşınmazın paydaşı olan davacının önalım hakkı mevcut olduğundan davanın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.