Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/181 K.2014/2840

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.05.2001 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve meraların aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı köy vekili ile duruşmasız temyizi davacı köy vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı köy vekili Av. Ahmet M. Kılıçoğlu ve Av. M.. Ç.. ile karşı taraf davacı köy vekili Av. D.. S.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Dairemizin 12.11.2013 tarihli mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı köy, dava konusu 279, 199 ve 231 parsel numaralı mera ve yaylakiye vasfındaki taşınmazların kadimlik iddiasına dayalı olarak davacı köy adına aidiyetinin tespiti, muarazanın giderilmesi ve belirtilen taşınmazlara davalı köyün haksız elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı köy, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı köyün davasının kabulü ile davalı Söğütlü Köyünün dava konusu 279 parsel içinde bulunan ve fen bilirkişileri Musa Çiçek ve M.. U..'ın 15.08.2011 tarihli rapor ekinde sundukları krokide gösterilen H. suyu ile K.. D. (U.. Ç..) arasında kalan kısma ve 231 parsel ile K.. D.. (U.. Ç..)'nin kuzeyinde kalan 279 parselin kalan kısmı ile 199 parsel sayılı mera niteliğindeki araziye elatmasının önlenmesine; fen bilirkişileri M.. Ç.. ve M.. U..'ın 15.08.2011 tarihli

rapor ekinde sundukları krokide gösterilen 279 sayılı parsel içinde kalan Hodo suyu ile K.. D.. (Uzun Çeşme) arasında kalan kısmın ve 231 parsel sayılı mera vasfındaki arazinin K.k Köyü tarafından; 279 sayılı parsel içinde kalan ve Hodo suyunun güneyinde kalan mera vasfındaki kısmın Söğütlü Köyü tarafından; K.. D.. (U.. Ç.. kuzeyinde kalan 279 sayılı parselin kalan kısmı ile 199 sayılı parselin Köycük Köyü ve Söğütlü Köyü tarafından müştereken kullanımına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacısı Söğütlü Köyü Muhtarlığı, davalısı gerçek kişiler olan dava konusu 279 sayılı mera parseline davalıların elatmasının önlenmesine ilişkin Erciş Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/61 Esas, 2000/85 Karar sayılı dosyasında, asli müdahil Köycük Köyünün ve aynı köyden gerçek kişilerin 30.10.1996 tarihli asli müdahale dilekçesi ile dava konusu mera parselinin kendi köylerine ait olduğunu diğer tarafın elatmasının önlenmesini istediği,

mahkemece yapılan yargılama sonucunda 03.05.2000 tarihli karar ile 279 sayılı mera parselinin kadimden beri davacı Söğütlü köyü merası olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile davacı Söğütlü köyünün davasının kabulü ile dava konusu 279 sayılı mera parseline davalıların elatmasının önlenmesine, asli müdahil davacı köy muhtarının müdahale talebi ispat olunamadığından talebinin reddine karar verildiği ve kararın asli müdahil Köycük Köyü tarafından temyizi üzerine hükmün Dairemizin 2000/6889 Esas - 6057 Karar sayılı 10.10.2000 tarihli ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere Erciş Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/61 Esas, 2000/85 Karar sayılı davasına konu 279 sayılı mera parseli, taraflar arasında görülmekte olan davadaki taşınmaz ile aynı yerdir.

Somut olayda, fen bilirkişi raporu ve krokisinde gösterilen 16.934 dönüm 750 m2 alan kesinleşmiş mahkeme kararı ile Söğütlü Köyünün kadim merası olduğu sabittir.

1991/61 Esas - 2000/85 Karar sayılı kesinleşmiş mahkeme kararı; 279 parsel sayılı 16.934 dönüm 750 m2 alan ile bu alan içinde kalan 231 parsel sayılı 29.800 m2 alan yönünden davacı Köycük Köyü aleyhine güçlü delil niteliğindedir.

Açıklanan nedenle davacı köyün 279 ve 231 sayılı parseller yönünden açtığı davanın reddi gerekirken istemin yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan, dava konusu 199 sayılı parsel yönünden temyiz itirazlarına gelince; 27.07.2011 tarihinde yapılan keşif sırasında anılan parselin kadastro mahkemesinde davasının devam ettiği gerekçesi ile 199 sayılı parselle ilgili bir incelemenin yapılmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, 199 sayılı parsel yönünden mahallinde keşif yapılmak suretiyle tarafların delilleri değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm tesisi gerekir. Bu parsel yönünden keşif yapılmaksızın hüküm kurulması da doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.