KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2014/1932 E., 2014/4701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.04.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davalı, davayı kabul etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili muvazaa iddiasının kabul edilmemesi ve karar ilam harcının kendisinden tahsilinin doğru olmadığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin bedelde muvazaa iddiasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin harca ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
6100 sayılı HMK’nın 326. maddesinde hüküm verilirken kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. Önalım hakkı 4721 sayılı TMK'nın 734/1. maddesi uyarınca alaıcıya karşı dava açılarak kullanılabileceğinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken davacıdan tahsiline karar verilmesi ve ayrıca davalının davayı esasa cevap süresi içinde kabul etmesi nedeniyle yürürlükte bulunan 492 Sayılı Harçlar Kanununun 22. maddesi hükmü uyarınca karar ve ilam harcının üçte biri olan 3.747,92 TL'nin tahsiline hükmedilmesi
gerekirken 10.424,78 TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nın 438/VII maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2014/1932, K. 2014/4701, 9 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama