Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/2112 K.2014/3053

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.09.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. 187 ada 33 parsel sayılı taşınmazın maliki davacı, 1.. ada .. parsel sayılı taşınmazda yol olarak kullandığı 142,50 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de 1... ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit tesis edilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek 1.. ada .. parsel sayılı taşınmaz lehine, aynı ada 32 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit irtifakı kurulmuştur.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre her iki taşınmazın da davacı adına kayıtlı olduğu görülmektedir.

Davacı, isterse 33 sayılı parseli yararına, yine kendisine ait ... parsel sayılı taşınmazı üzerinden akdi geçit irtifakı kurabileceğinden bu davada geçit hakkı kurulmasını istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.