Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/2623 K.2014/6681

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 20.05.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, meraya elatmanın önlenmesi, kal isteğine ilişkindir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kabulüne, davalıların İhsaniye İlçesi Ayazini Kasabası 229 ada 59 parsel ile 231 ada 14 parsel numaralı taşınmazlara müdahalelerinin men'ine, muhdesatların kal'ine karar verilmiştir. Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı Kayıhan Belediye Başkanlığı, davalıların meraya, tarla açmak,ev ve ahır yapmak suretiyle elattıklarını ileri sürmüş ise de mahkemece mahalinde yapılan keşifte dinlenen tanık beyanları ve keşif sonucunda hazırlanan bilirkişi raporlarına göre çekişmeli yerlerin 14 ve 59 parsel sayılı taşınmazlar olduğu, anılan parsellerin tapudan "tarla" niteliği ile davalıların murisi H.. Ç.. adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Söz konusu taşınmazların tapu kayıtları tapu sicilinden hükmen iptal edilerek mera olarak sınırlandırılmadıkça mera olarak işlem görmeleri mümkün değildir. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kadastro tespiti öncesi çekişmeli yerlerin mera olduğundan söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.