Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/2819 K.2014/7011

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.08.2013 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 644. maddesi gereğince bir mirasçı, terekeye dahil malların tamamı veya bir kısmı üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteminde bulunduğu takdirde sulh hakimi, diğer mirasçılara çağrıda bulunarak belirleyeceği süre içinde varsa itirazlarını bildirmeye davet eder.

Elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilir.

Mirasçılara gönderilecek davetiyede "belirlenen süre içinde elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya paylaşma davası açılmadığı takdirde istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verileceğinin" bildirilmesi zorunludur.

Somut uyuşmazlığa gelince; davalılara TMK'nın 644. maddesinde öngörülen şerhi içeren davetiyenin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Davalılara, 7201 Sayılı Tebligat Kanununda 6099 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler de nazara alınarak TMK'nın 644. maddesi gereğince ihtaratlı davetiye tebliğ edildikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.