Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/2983 K.2014/4069

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar Hazine ve TOKİ vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı TC Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemece dava dilekçesine göre harcı ödenen değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı Hazine vekili ve davalı TC Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Davalı Hazine vekili ve davalı TC Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; ölü R.. T.. mirasçılarının tamamının davaya katılımı sağlanmadığı gibi bu şahsın mirasçılık belgesine göre bir kısım mirasçıların pay oranları birbirinden farklı olduğu halde tamamı adına mirasçılık belgesine aykırı şekilde eşit pay tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca lehine tescil kararı verilen davacı M.. T.. adına

daha önce bu taşınmazla ilgili olarak görülen Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/243 Esas 2010/878 Karar sayılı dosyası ile pay tescili kararı verilmiş olup dayanak listelerde tek bir M.. T.. bulunduğundan bu şahıs adına mükerrer pay tescili yapılıp yapılmadığı hususu araştırılmamıştır. Davacı M.. T.. adına ikinci kez pay tescilini haklı kılacak deliller sunulup tartışılmadan lehine ikinci kez pay tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.