Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/3529 K.2014/7490

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.02.2010 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 16.03.2007 tarihli ve 2007/10 sayılı mera komisyon kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacılar, murislerinden intikal eden ve halen zilyet oldukları taşınmazların mera kapsamına alındığını ileri sürerek mera komisyon kararının iptalini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş, hüküm Dairemizce davanın süresinde açıldığı, esasının incelenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş; bozma ilamına uyularak verilen karar yine davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 13/5. maddesi hükmü uyarınca, komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabilir. Aynı yasanın 21/2 maddesinde ise tahsis kararlarında belirtilen haklara tahsislerin kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl geçtikten sonra tespitlerden önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemeyeceği ve bunlara karşı dava açılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

... Valiliği İl Tarım Müdürlüğünün 13.02.2008 tarihli yazısından dava konusu taşınmazın bulunduğu Kabadüz İlçesi sınırları içinde bulunan yaylaların tespit ve tahdit işlemlerinin devam ettiği bildirmiştir.

İptali istenen 16.03.2007 tarih ve 2007/10 sayılı mera komisyon kararı mera tahsisine ilişkin olmayıp, yayla tahdidine ilişkin olduğundan dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde komisyon çalışmaları tamamlanmamış olup dava tarihinde iptali istenebilecek bir mera tahsis komisyon kararı da yoktur. Başka bir deyişle, davacılar aleyhine herhangi bir mera tahsisi bulunmayıp, bu aşamada dava açmakta hukuki yararları olmadığından davanın açıklanan bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de davanın reddi sonuç olarak yerinde olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.