Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/3667 K.2014/9073

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.07.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmü, davalı ... vekili ve davalı ... vekilleri temyiz etmişlerdir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

TMK'nın 747/2 maddesi gereğince genel yola çıkmak için en az zararı veren ve en kısa mesafeli yer aranmalıdır.Şayet davacının geçit ihtiyacının karşılanması için başka bir alternatif söz konusu değil ise geçit hakkının ve

bunun ilişkin olduğu yerin genel yoldan itibaren, davacının taşınmazına kadar ulaşması şart değildir. Bu durumda kesintisizlik ilkesinin ihlal edildiğinden de söz edilemez. Geçit ihtiyacı olan taşınmazın genel yola çıkacak başka seçeneğinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacının herkes gibi dava konusu taşınmazın kuzeyinde yer alan cebel niteliğinde olan taşınmazdan yararlanmasına engel yoktur.

Mahkemece fen bilirkişisince hazırlanan 22.03.2013 tarihli krokide A harfi ile işaret edilen bölümden geçit kurulması ile yetinilmesi gerekirken, davacının taşınmazının kuzeyinde yer alan cebel niteliğindekı taşınmazın B ile işaretli kısmından da geçit kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

gerekmiştir.