Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/4076 K.2014/8025

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı C.. Ş.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, murisleri Mehmet Ülker’in 6.9.1961 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile .. parsel sayılı taşınmazı, davalıların murisi M.. D..’den bedelini ödeyip teslim alarak satış tarihinden beri kullandığını belirterek, .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras hisseleri oranında adlarına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalılardan C..

Ş.. tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.06.2011 günlü ve 2011/6312-7489 sayılı Kararı ile; taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayanan tescil isteminin hüküm altına alınabilmesi için sözleşmede kararlaştırılan bedelin tamamının ödenmiş olması gerektiği, bedelden ödenmeyen bir kısım var ise, bu bedel Borçlar Kanununun 81. maddesi uyarınca depo ettirileceğinden, bakiye 1100 TL nin ödenip ödenmediği araştırılmalı, ödendiği ispatlanamaz ise bu bedel dava tarihine göre güncelleştirilmeli ve davacı tarafından davalılara ödenmek üzere depo edilmesi halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş,

mahkemece bozma ilamına uyularak, satış vaadi sözleşmesinde kararlaştırılan bedelin ödenmeyen kısmı dava tarihine göre güncelleştirilerek 602,42 TL olarak belirlenen güncel değerin depo ettirilmesi sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı C.. Ş.. temyiz etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar 6.9.1961 tarihli usulüne uygun düzenlenmiş geçerli satış vaadi sözleşmesi uyarınca, taşınmazın 2450 TL'sına satışı kararlaştırlmış olduğundan ve bu bedelin 1350 TL' sı peşin ödenip bakiye 1100 TL'sının ise 1.6.1962 tarihinde ödeneceği kararlaştırıldığından, yargılama sonunda ödenmediğine kanaat getirilen 1100 TL'sının doğru şekilde, dava tarihi itibariyle ulaştığı güncel değeri üzerinden tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, hükme dayanak 10.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen güncel değer hesabının konusunda uzman olmayan inşaat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlandığı ve denetime elverişli olmadığı görülmektedir.

Güncel değer, dava tarihindeki çeşitli ekonomik etkenlerin (enflasyon, tüketici eşya fiyatı endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artış, maaş artışları vs. gibi) ortalamaları alınarak yapılacak hesaplama ile bulunacak değer olup, bu konuda konusunda uzman bilirkişilerden oluşan kuruldan açıklamalı, gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yetersiz bilirkişi raporundaki değer esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.