Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/423 K.2014/4614

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.12.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 30.05.2013 havale tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokide .. ada ..parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan sarı renkle işaretli kısımdan .. ada . parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete (müşterek mülkiyet) konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Somut uyuşmazlıkta; lehine geçit hakkı kurulması istenen taşınmaz.. ada.. parsel sayılı çay bahçesi ve kargir bina niteliğindeki taşınmazdır. Davacı R.. Ö.. dava konusu taşınmazda elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre maliktir. Ancak davacı dışında söz konusu taşınmazda davalı haricinde elbirliği maliki olarak beş kişi mevcuttur. Söz konusu elbirliği maliklerinin açılan davaya muvafakat verdikleri anlaşılamadığı gibi terekeye mümessil tayini de söz konusu değildir.

Diğer yandan, aleyhine geçit hakkı kurulan .. ada .. parsel sayılı yığma bina ve çay bahçesi niteliğindeki taşınmazda davalı İ.. Ö.. elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre maliktir. Ancak davalı dışında elbirliği maliki olarak on kişi mevcuttur. Dava dilekçesinde diğer elbirliği maliklerine yöneltilmiş bir dava söz konusu değildir.

Mahkemece gerek davacı gerekse de davalı tarafa ilişkin olarak taraf teşkili sağlanmadan ve savunma hakkı kısıtlanarak yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.