Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/4256 K.2014/9022

.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası mümkün olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 1.Hukuk Dairesinin 20.12.2012 tarihli ve 2012/6303-15535EK sayılı bozma ilamına uyularak, dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kayıtlarının illetini teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilmediği, halen geçerliliğini koruduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ile davalılardan... ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince: “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." Mahkemece, anılan hüküm gözetilmeden, davalı ... Belediyesi hakkında hüküm kurulmasına yer

olmadığına, diğer davalılar... ... ile ... hakkındaki davanın esastan reddine karar verildiği halde Davalı ... Belediyesi lehine tek, diiğer davalılar lehine de tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken her biri için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ancak, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.