Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/4332 K.2014/7841

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18.04.2012 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. A.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. A.. temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 644. maddesi gereğince; bir mirasçı, terekeye dahil malların tamamı veya bir kısmı üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteminde bulunduğu takdirde sulh hakiminin, diğer mirasçılara çağrıda bulunarak belirleyeceği süre içinde varsa itirazlarını bildirmeye davet edeceği, elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verileceği, terekeye dahil diğer hakların ve alacakların paylar oranında bölünmesi hususunda da yukarıdaki kuralların uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Bu tür davalarda mirasçılık belgesine atıf yapılarak hüküm kurulması doğru değildir. Hüküm sonucunda infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde elbirliği halindeki mülkiyetinin veya payın mirasçılık belgesindeki paylar oranında paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazda her bir mirasçının pay oranının gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak ayrı ayrı belirlenmesi suretiyle elbirliği mülkiyeti paylı mülkiyete çevrilmelidir. Mahkemece dava konusu taşınmazın paylı maliki H..A.ın Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1255 Esas, 2011/1161 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki payları oranında mirasçılar adına paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.