Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/5456 K.2014/8680

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.08.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Z.. E.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili ve davalı Z.. E..temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece davacılar vekiline .. ada .. parsel sayılı taşınmazda paydaş olan S.. A..'ın adresini bildirmesi için bir haftalık kesin süre verilmiş, kesin süre içinde davalı S.. A..'ın adresinin bildirilmediği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisindeki davacılar vekilinin 05.08.2013 havale tarihli dava dilekçesi incelendiğinde paydaşlardan S.. A..ın sehven hem davacı

hem de davalı olarak gösterildiği ayrıca S.. A.. tarafından davacılar vekiline verilmiş 26.07.2013 tarihli vekaletname bulunduğu, S.. A..'ın davacı sıfatında olduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece, davada taraf teşkili sağlanmış olduğundan davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile usulden reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.