Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/5741 K.2014/6983

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.09.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davalı S.. B.., aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı Sarıyer Belediye Başkanlığı temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir.

Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur.

Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda bulunan binanın Y.. O.. mirasçılarına ait olduğu konusunda paydaşlar arasında ittifak bulunmaktadır. Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersizdir. Yukarıda açıklandığı şekilde muhdesat ve arza isabet eden oranların bilirkişi raporunda belirlenmesi ve satış sonunda satış bedelinin bölüştürülmesinde muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedelinin ise payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekir. Bilirkişi tarafından ayrıca bir muhdesat oranı belirlenmediği halde bu oranın Y.. O.. mirasçılarına dağıtılmasına karar verilmesi ve bu şekilde infaza elverişli olmayan bir hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 13,2 olarak gösterilmesi, paydaşlardan hangi oranda alınacağının gösterilmemiş olması doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.