KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2014/7232 E., 2014/10891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/10/2013
- Numarası
- 2013/242-2013/744
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 29.03.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü davacılar ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda payın üçüncü kişiye satılması halinde, diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve payın üçüncü kişiye satılması ile kullanılabilir hale gelir.
Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.
Somut olaya gelince; Dava konusu önalıma konu payın satış bedeli olan 2531,25 TL ile tapu harç ve giderleri toplamının önalım bedeli olarak depo edilmesi gerekirken bu miktardan fazla olarak 7.961,25 TL'nin davacılara depo ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2014/7232, K. 2014/10891, 2 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama