Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/7514 K.2014/8011

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 04/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/09/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan P.. K..Gıda İht. Mad. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, maliki olduğu .. ada ..parselde bulunan evinin, sınır komşusu olan parsel maliklerinden bir kısmı tarafından, kendi arazilerine yapılacak inşaat sebebi ile yıkıldığını, kullanılamaz hale geldiğini belirterek, hasar ve kira kaybı nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararının tazminini istemiştir.

Bir kısım davalı arsa malikleri, dava konusu evin zaten kullanılamaz durumda olduğunu, bir değerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; davalılardan yüklenici P..K.. Gıda İht. Mad. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının zarar görmesine yol açan eylemle kendisinin hiç bir ilgisinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin kabulü ile 27.953,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tazminine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan yüklenici P.. K.. Gıda İht. Mad. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-TMK m. 683'deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir.

Tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, zararın artmasında davacının kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Keşif sonucu düzenlenen 12.02.2013 tarihli raporda, davacıya ait binanın 1995 tarihinden önce yapılmış bir bina olduğu, ruhsatının olmadığı, davalılara ait taşınmaza tecavüzlü olduğu tespit edilmiştir. Buna göre meydana gelen zararda davacının da kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda 6098 sayılı TBK’nın 52. maddesi uyarınca tazminattan bir miktar indirim yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.