Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/8150 K.2014/9284

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.09.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 06.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, 162 ada 5 parsel sayılı taşınmazda evinin bulunduğunu, davalıya ait 162 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki açık besihanenin evine yakın olması nedeniyle kokudan ve kirlilikten dolayı rahatsız olduğunu ileri sürerek komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesini ve 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile elatmanın önlenmesine, tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalının temyizi üzerine, Dairemizce “…Davalı M.. B..’ın eyleminin tam olarak belirlenmesi, davalıya ait taşınmaz üzerindeki besihanenin davacının oturduğu ev ile aradaki mesafe de gözetilerek koku ve hayvan dışkılarının oluşturduğu kirliliğin ne şekilde zarar verdiği hususları araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davalının Çal İlçesi A... Kasabası 162 Ada 4 Parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin 05/04/2012 tarihli krokisinde

ahır rumuzuyla gösterdiği alanda, davacıya ait taşınmaza kötü koku ve

hayvan dışkılarıyla vermiş olduğu zararın 05/11/2013 tarihli raporda çevre mühendisi bilirkişi tarafından belirtilen hususlarda gerekli tedbirleri almak suretiyle müdahalesinin önlenmesine, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine, 05/11/2013 tarihli çevre mühendisi bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına, davacının, davalıya ait taşınmazı besihane olarak kullanmaması yönündeki talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yukarıda belirtildiği şekilde karar verilmiş ise de bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Somut olayda, çevre mühendisi bilirkişi 05.11.2013 tarihli raporunda alınması gereken önlemleri, tam bir temizlik ve kuruluk sağlanması katı dışkılar için sızdırmaz bir depolama platformu yapılması ve depolamadan kaynaklanın çevreyi rahatsız edecek sorunların giderilmesi, ahır ile sıvı dışkı kanalları ve konteynırları arasında koku önleyici tedbirlerin alınması, sıvı dışkılar sızdırmaz alanlar ve kapalı kanallardan geçirilerek ahırların dışında kapalı konteynırlarda veya eş değer emisyon azaltma tedbirleri alınmış yerlerde depolanması, sıvı ve katı dışkıların öncelikle uygun şekilde bertaraf edilmesi ve nem tutmayan zemin kaplamaları kullanılması olarak vurgulamıştır. Ancak bu sayılan önlemlerin nasıl ve ne şekilde yerine getireleceği açıklanmamıştır.

Bu durumda, mahkemece inşaat mühendisi bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak belirtilen önlemlerin uygulanması için yapılması gereken hususlarla ilgili olarak infaza elverişli rapor düzenlettirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.