Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/8389 K.2014/9241

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.02.2007 gününde verilen dilekçe ile mera tahsis komisyonu kararının iptali ile davacılar adına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, mera komisyon kararının iptali ile dava konusu taşınmazın davacılar adına tescili isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, murislerinden intikalen sahibi bulundukları tapulu ve halen zilyet oldukları taşınmazların mera kapsamında bırakıldığını ileri sürerek mera komisyon kararının iptalini ve adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine, 12/05/2011 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki krokide kırmızı renk ve A, B, C, D, E harfleri ile gösterilen taşınmazın mera vasfıyla özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacılar vekilinin aşağıdaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu taşınmaz ... İli,... İlçesi,...Köyü... mevkiinde 5 sayılı parsel olup 16.01.2007 tarihli tahsis kararı ile kadim mera vasfıyla ... Köyüne tahsis edilmiştir. Tahsis kararı, 29.01.2007 ve 01.03.2007 tarihleri arasında ilan edilmiş olup, Kadastro Müdürlüğü tarafından kadastro öncesi tahdit ve tespit gören mera parseli olduğundan 148 ada 124 parsel numarası altında tutanak düzenlenmeksizin mera vasfıyla özel siciline kaydedildiği bildirilmiştir.

Mahkemece, davacılar tarafından murislerine ait olduğu iddiasıyla açılan tahsis kararının iptali ve adlarına tescili istemli davanın kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddi ile yetinilmesi gerekirken zaten mera vasfıyla davalı köye tahsis edilen taşınmazın davacılar tarafından zilyetliklerinde bulundurdukları kısmının mera özel siciline yazılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.