Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/9485 K.2014/13604

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KARAR

Dava ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bölüm sayılı taşınmaz, 134 ada 2 parsel, 148 ada 16 parsel, 3763 ada 10 ve17 parsel sayılı taşınmazlar için davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, 225 ada 316 parsel,103 ada 30 ve 26 parsel, 108 ada 476 ve 74 parsel, 114 ada 72 ve 76 parsel, 108 ada 393 ve 415 ve 32 parsel, 107 ada 104 ve 118 parsel, 108 ada 33, 537, 390 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında 3083 sayılı yasaya göre şerh bulunmakta olup açılan ortaklığın giderilmesi davası mirasçılık payına dayandığından bu taşınmazlar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava konusu edilen ve satışına karar verilen 2956 ada 9 parselde 6 bağımsız bölüm sayılı taşınmaz, 134 ada 2 parsel, 148 ada 16 parsel, 3763 ada 10 ve 17 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 225 ada 316 parsel, 103 ada 30 ve 26 parsel, 108 ada 476 ve 74 parsel, 114 ada 72 ve 76 parsel, 108 ada 393 ve 415 ve 32 parsel, 108 ada 33, 537, 390 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3083 sayılı 13/1 maddesi ''Uygulama alanlarında Bakanlar Kurulu kararının yayımı tarihinden itibaren, kamulaştırma, toplulaştırma,

Arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescil sonuçlandırılıncaya kadar, gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliği devir ve temlik edilemez. Bu araziler ipotek edilemez ve satış vaadine konu olamaz. Ancak, bu kısıtlama süresi beş yılı aşamaz. Sulama şebekesi tamamlanıp sulamaya geçinceye kadar da aynı işlemler yapılmaz. Bu kısıtlamada ise süre beş yılı aşamaz.

Ancak, sulama alanlarında toplulaştırma çalışmaları kısıtlama süresi içerisinde sonuçlandırılamadığı takdirde, eklifi ve toplulaştırma çalışmalarının sonuçlandırılması amacıyla kısıtlama süresi en fazla beş yıla kadar daha uzatılabilir...'' ve son fıkrasının son cümlesi "Ayrıca mahkemeler satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar veremezler" şeklinde iken 15.05.2014 tarihli ve 29001 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6537 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 9. maddesi ile 3083 Sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununun 13. maddesinin son cümlesi

yürürlükten kaldırılmıştır.

Somut olayda, dava konusu 225 ada 316 parsel, 103 ada 30 ve 26 parsel, 108 ada 476 ve 74 parsel, 114 ada 72 ve 76 parsel, 108 ada 393 ve 415 ve 32 parsel, 108 ada 33, 537, 390 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında 3083 Sayılı Kanun gereğince kısıtlı olduğuna ilişkin 22.12.2006 ve 23.09.2010 tarihli şerh bulunmakta ise de 3083 Sayılı Kanunda yapılan değişiklik nedeniyle satış yasağı sona ermiştir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu 225 ada 316 parsel, 103 ada 30 ve 26 parsel, 108 ada 476 ve 74 parsel, 114 ada 72 ve 76parsel, 108 ada 393 ve 415 ve 32 parsel, 108 ada 33, 537, 390 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin 3083 Sayılı Kanuna dayalı şerh nedeniyle ortaklığın giderilemeyeceğine ilişkin yasa hükmünün iptal edildiği gözetilerek işin esası hakkında bir karar vermek gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Dava konusu 107 ada 104 ve 188 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde 31.08.1987 ve 8.6.1989 tarihinde lehine kamulaştırma şerhi bulunduğu anlaşılmaktadır. tarihli cevabi yazısından taşınmazlar üzerindeki kamulaştırma şerhinin devam etmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu nedenle mahkemece, kamulaştırmanın kesinleştiği de gözetilerek kamulaştırılan kısmın ifrazının mümkün olması halinde ifrazı ile kalan kısım konusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.