KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/10385 E., 2016/2415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, 05.06.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabülüne karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı, miras bırakan ...'ın vefat ettiğini, kendisinden önce 26.03.1977 tarihinde vefat eden evladı ...'ın mirasçılarının mirası reddettiklerini, mirasçı olarak evladı ... (...) ile ...'ın kaldığını beyan ederek mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.
Mahkemece mirasçılık belgesinde miras 24 pay kabul edilerek dağıtılmış ise de; dağıtılan miras payları toplamının 20 olduğu, pay ve paydaların birbirini tutmadığı anlaşılmaktadır. Miras dağıtımında paylar toplamı paydadan az olmaz.
Muris ...'ın üç çocuğu olduğundan miras 24 pay kabul edildiğinde murisin oğlu ...'ın altsoyuna 8 pay düşmesi, ...'in altsoyu ..., ..., ..., ...'e 8 paydan 2'şer pay verilmesi gerekirken 1 pay verilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece miras pay ve paydaları birbirine eşit olacak şekilde miras paylarının belirlenmesi gerekirken, mirasçılara paydadan az pay düşecek şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/10385, K. 2016/2415, 29 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama