Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/11037 K.2017/3130

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/08/2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/12/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar ile birlikte annesi olan Sabiha Soygün’den miras kalan Kuşadası İlçesi, Hacıfeyzullah Mahallesi, Kemerönü Mevkii 1736 parselde kayıtlı 10 no’lu bağımsız bölümde elbirliği halinde malik olduklarını, rızai taksim mümkün olmadığından ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Somut olayda; kısa kararın ikinci bendinde “Satış bedelinin taraflara tapu kaydında belirtili ve muris Sabiha Soygün’e ait mahkememizin 2007/741-760 karar sayılı veraset ilamında belirtili payları oranında ödenmesine” şeklinde hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararın ikinci bendinde “Satış bedelinin taraflara tapu kaydında belirtili payları oranında ödenmesine” şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.