Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/11201 K.2018/2784

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.11.0213 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil, meni müdahale ve geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın geçit hakkı yönünden kabulü ile ecrimisil ve meni müdahale yönünden reddine dair verilen 12.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacılara ait 1052 ada 67 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların 7 sayılı parselin maliki Niyazi ve 8 sayılı parselin maliki ... tarafından kesilmek sureti ile müdahale edildiğini, davacının anayola ulaşımını 27 nolu parselden geçerek sağladığını ancak davalı ...' ın 27 parsel sayılı taşınmazı satın almasından sonra geçit hakkını kullanmasını engellediğini, bu nedenle öncelikle haksız tecavüzün men'i ve dava tarihinden geriye doğru her bir davacı için 1000' er TL tazminat ve 27 nolu davalı ...' ye ait parselden geçit hakkı istemiştir.

Daha sonra ıslah dilekçesi veren davacılar vekili; bilirkişi raporunda belirtilen ...' ın maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı isteminde bulunmuştur.

Davalılar ..., ... ve ... cevap dilekçesinde; 27 sayılı parseldeki diğer hissedarlarında davaya dahil edilmesini, 7 nolu parselin 6 nolu parsel ile birleştiği noktada sınırdaki kısmın istimlak bedelinin ödenmesi koşulu ile geçit tesisini kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece davacıların davasının kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 7 parselden 14/07/2014 tarihli Harita ve Kadastro Mühendisi bilirkişi ... İmzalı bilirkişi raporunun krokisinde 1. Alternatif yol olarak belirtilen D harfi ile işaretli mavi taralı olarak gösterilen 163,26 m²' lik alana davacılar yararına geçit hakkı verilmesine, davacıların meni müdahale ve ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ve ... temyiz etmiştir.

1-... yönünden yapılan incelemede; davalı ..., dava konusu 1052 ada 7 sayılı parselin maliki olmadığı gibi davalı aleyhine açılan ecrimisil ve el atmanın önlenmesi talepleri de mahkemece reddedildiğinden davalı ...'ın hükmü temyizinde hukuki yararı olmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Somut olayda; davacılara ait taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu, geçit alternatiflerinin değerlendirilerek en uygun alternatif üzerinden geçit hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, davacılara ait taşınmaz lehine davalıya ait taşınmaz aleyhine geçit tesisine karar verilmesi gerekirken davacılar lehine geçit tesisine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de; bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’ nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.