KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/11280 E., 2015/11014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.06.2014 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Dahili davalı Hazine vekili, haciz işlemlerinin devam ettiği gerekçesiyle davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, Dairemizin 19.01.2012 günlü 2008/414 esas 2012/2 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile hacizle yükümlü olarak davacı adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan davalı Hazine'nin harçtan sorumlu tutulmaması gerekir. Bununla birlikte davalı Hazine'nin davaya dahil edilmesine gerek olmadığı, davanın açılmasına da sebebiyet vermediği anlaşıldığından, harçtan ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru değildir. Ancak bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/11280, K. 2015/11014, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama