Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/11361 K.2015/10713

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.07.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, şahsi hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazı maliki .....'den gayrimenkul satış vaadi ile satın aldığını, ancak davalının haksız olarak konutu işgal ettiğini belirterek elatmasının önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşifte dava konusu yerin avlulu kerpiç ev niteliğinde 407 ada 20 parsel olduğu, satış vaadi sözleşmesinde ise taşınmazın biriket yapıda olduğunun belirtildiği, taşınmaz üzerindeki evin davalı tarafından yapıldığı, davacıyla satış vaadi sözleşmesi imzalayan .....'ün davalının uzun süredir taşınmaz üzerindeki zilyetliğine itirazda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, Maliye Hazinesi adına tam pay ile kayıtlı dava konusu taşınmaz üzerinde 2981 sayılı Yasa uyarınca ..... adına tahsis kaydının bulunduğu, davacının bu tahsis hakkını 17.01.2013 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile .....'den devraldığı, davalının ise haricen satın aldığını ileri sürdüğü taşınmaz üzerine inşaa ettiği betonarme evi kullandığı anlaşılmaktadır. Davalı taşınmazı haricen satın aldığını ileri sürdüğüne göre, taşınmaz üzerinde davacının tahsise dayanan şahsi hakkından daha üstün bir hakka sahip olduğu kabul edilemez.

Bu durumda mahkemece davalının elatmasının önlenmesine, davacının taşınmazın tahsis hakkını temlik aldığı 17.01.2013 tarihinden itibaren belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.