Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/11634 K.2018/2922

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.10.2013 gününde verilen dilekçe ile meranın eski hale getirilmesi ve elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalı tarafından ... İlçesi, ... Mevkii 76 ada 601 parsel, 28.803 m2 mera parseline tecavüz edildiği, tecavüzün ... Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 3091 sayılı Kanun gereğince 22.07.2009 tarih ve 2009/7 sayılı Kararıyla tespit edildiğini, davalı dava konusu yeri mera vasfını değiştirerek mera amacı dışında kullandığından, 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesi gereğince meranın eski hale getirilmesi gerektiğini ileri sürerek, müdahalesinin meni ile fazlaya dair hakları saklı tutulmak kaydıyla 66.768,71 TL tazminatın haksız tecavüzün öğrenildiği 03.07.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı 2009 yılında kiralayarak sadece bir yıl ektiğini, men kararından sonra kullanmadığını, kendisinden önce de ekildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle; 37890 m2'lik alana davalının müdahalesinin önlenmesine, davalının meraya tecavüz eylemi nedeniyle 9.186,05 TL tazminatın öğrenme tarihi olan 03.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının, dava konusu 76 ada, 601 sayılı mera niteliğindeki taşınmaza elattığı mahkemece belirlenmiştir. Bu durumda elatmanın önlenmesine ve eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru ise de, eski hale getirme bedeline dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek, öğrenme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemişse de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.