Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/1167 K.2016/5985

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen 10.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin 7 parsel sayılı taşınmazda, 6 daire 2 adet iş yerinden oluşan binanın sahibi olduğunu, komşu 6 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalının, kendi parselinde bina yapmak amacıyla temel kazarken gerekli tedbir ve önlemleri almayarak müvekkilinin binasına zarar verdiğini, binanın eğildiğini ve tahliye edildiğini, binanın kullanılamayacağının tespiti halinde binanın yıkılıp yeniden yapılması bedelinin, binanın güçlendirme yapılarak kullanılabileceğine karar verilmesi halinde 45.000 TL güçlendirme giderlerinin ve binada meydana gelen 45.952 TL değer kaybının,

fırın işletmesinde meydana gelen 30.000 TL maddi tazminat ve yoksun kalınan karın, 1.300 TL maddi tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında binanın yıkılması halinde tazminat talebini 225.000 TL, fırın için 6 aylık kira bedelinin 15.000 TL ve 6 daire için 1.800 TL olarak davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının binasının 47 yıllık bina olduğunu, hasar olmasa dahi meydana gelebilecek bir depremde yıkılabileceğini, davacılara ait binanın zarar görmesinde müvekkilinin ve inşaatında yapılan hafriyat çalışmasının bir kusurunun bulunmadığını, taleplerin yersiz olduğunu, şayet tazminata hükmedilecek ise tazminat miktarının 24.10.2011- 24.11.2011 tarihleri arasındaki dönem için hesap edilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 45.952 TL değer kaybının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 266/1 maddesi gereğince; "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

Somut olayda mahkemece, yapılan keşifler sonucunda düzenlenen 25.02.2013 tarihli ilk bilirkişi raporunda, binanın eski haline gelip gelemeyeceğinin gerekli teknik ve laboratuvar incelemeleri yapılarak belirlenebileceği, güçlendirme maliyeti binanın yeniden inşa edilme maliyetine yaklaşıyor ya da geçiyor ise yıkım kararı verilmesi gerektiği, güçlendirme yapılarak bina oturulabilir hale getirilebiliyorsa güçlendirme projesinin hazırlanması ve uygulanmasının gerektiği, % 50 yıpranma payı düşülerek binanın değerinin 226.472 TL olduğu, yıkımı halinde değerinin arsa payı hariç 225.000 TL olduğu, 6 adet dairenin aylık kira değerinin 1.800 TL olduğu belirtilmiştir.

13.12.2013 tarihli ... öğretim üyelerinden oluşan ikinci bilirkişi heyeti raporunda 25.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen husus ve görüşlerin, gerek kapsam ve gerekse detay bakımından prensip olarak kabul edilebilir olduğu belirtilmiştir.

21.04.2014 tarihinde düzenlenen üçüncü bilirkişi heyet raporunda ise zorunlu bir durum olmadıkça hasar görmüş, deforme olmuş 47 yıllık binada güçlendirme yapılarak oturulmasının, zaten deprem kuşağında bulunan riskli bölgede bulunması nedeniyle güçlendirme yapılmasının sağlıklı bir sonuç vermeyeceği, yetkili makamlarca incelenip yıkım kararı verilerek yeniden, yeni teknoloji ve hesaplarla yapılmasının en sağlıklı yol olduğu belirtilmiş, yıpranma payı % 50 olarak tayin ve hesabı yapılarak taşınmazın değerinin 226.472 TL olduğu, 6 adet dairenin aylık kiralarının 1.800 TL olduğu belirtilmiştir.

24.04.2013 tarihli ... Laboratuvarına hazırlatılan ve dosyaya sunulan raporda; binanın bu kadar riskli duruma gelmesinde yan parselde yapılan hafriyat kazısı sırasında bina temeline verilen hasarın katkısının oldukça fazla olduğu, yapılan zemin iyileştirme uygulamasının binayı eski haline getirmesinin mümkün görünmediği, güçlendirme maliyetinin net olarak hesaplanması için proje hazırlanması ve maliyet hesabı yapılması gerektiği, ancak tecrübe ve tahminlerine göre güçlendirme maliyetinin bina değerinin % 50'sini geçeceği, binanın güçlendirilmesinin ekonomik açıdan uygun olmayacağı bildirilmiştir.

Buna göre mahkemece yaptırılan her üç bilirkişi raporunda aynı doğrultuda tespit yapılarak görüş bildirildiği, dosyaya ibraz edilen son raporun da bu raporları desteklediği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisindeki bu bilirkişi raporları değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkeme hakimi tarafından teknik bilgiyi gerektiren bir konuda bilirkişi yerine geçerek, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.