Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/12237 K.2016/4170

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir.

Tahsis kapsamındaki yerin hak sahibi adına tescil edilebilmesi için var olması gereken koşullardan biri de, tahsise konu yerin imar planına göre konut alanında kalmış olması gerektiğidir.

Somut olayda, dosya kapsamına göre dava konusu 51 ada 13 parselin 24.12.2013 tarihli .... Belediye Başkanlığı cevabi yazısında 07.08.2001 tarihli İmar Palanında "ticari" alanında kaldığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, tahsis kapsamındaki yerin tescili için aranan taşınmazın imar planında konut alanında kalması koşulu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.