Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/12247 K.2016/1150

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı, ev ve müştemilat yapmak suretiyle zilyet olduğu kadastro haricindeki taşınmazının, 22.11.2005 tarihinde davalı adına ham toprak cinsi ile, 1031 m2 olarak, 4773 parsel sayısı ile ihdasen kayıt edildiğini, taşınmazın 4706 sayılı Kanunun 4916 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmü uyarınca kendisine satılması gerektiği halde talebinin reddedildiğini ileri sürerek tapusunun iptali ve adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın idare tarafından satışa çıkarılmadığını, davacının satış talebinin 25.08.2006 tarihli ve 007996 sayılı ... Müdürlüğünün yazısı ile reddedildiğini, taşınmaz uygulama imar planı kapsamına alındığında satışının yapılabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 30-40 yıldan beri taşınmazı kullandığı, muhdesatlarının 31.12.2000 tarihinden önce mevcut olduğu, taşınmazın 4916 sayılı Kanunun 6. maddesi doğrultusunda davacıya satılmasının gerektiği, davacının kendi beyanına göre kullandığı kısım belirlenerek davanın kısmen kabulü ile 4773 parsel sayılı taşınmazın 10.06.2011 tarihli keşif krokisinde sarı renkle gösterilen 405,94 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, depo edilen bedelden 4.059,40 TL'nin davalı idareye ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; 4706 sayılı Kanunun 4916 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde "...Belediye ve mücavir alan sınırları dışında, köy ve mezraların yerleşme alanı içinde bulunan ve yüzölçümü beşbin metrekareye kadar olan Hazineye ait taşınmaz mallar kullanıcılarına, taşınmazları satın alacakların veya bunların kanunî ve akdi haleflerinin, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, taşınmazın bulunduğu köy nüfusuna kayıtlı olmaları veya 31.12.2000 tarihinden beri o köyde ikamet etmeleri şartıyla rayiç bedel üzerinden doğrudan satılabilir..." hükmü yer almaktadır.

Her ne kadar davacı, işgal ettiği 4773 parsel sayılı taşınmazın kendisine satılması talebinin davalı tarafından reddedildiği iddiasıyla taşınmazın tapusunun iptali ve adına tescili talep edilmiş ise de, anılan kanun hükmüne göre niteliği belirlenen işgale konu taşınmazların işgalcilerine doğrudan rayiç bedel üzerinden satılmaları değil, satılabilecekleri şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dava konusu 4773 parsel sayılı taşınmazın, henüz satışa çıkarılmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.