Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/12557 K.2015/9165

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.09.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H... E... Ç... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu 14 parsel sayılı taşınmazın maliki muris M.. M..'nun vefatıyla davalılar ile birlikte dava konusu taşınmazlar üzerinde elbirliği ile taşınmazlara malik olduklarını taşınmazlar üzerindeki ortaklığın öncelikle aynen taksim bu mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan H.. C.. vekili temyiz etmiştir

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu ortaklığın giderilmesine karar verilen taşınmazın satış bedeli üzerinden %011,38 oranında tahsil edilmesi gereken harcın ve yargılama giderlerinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru doğru görülmemiştir.

Ayrıca, hüküm sonucunda ortaklığın giderilmesine karar verilen 14 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi gereğince yapılan çalışmalar sonucunda 186 ada 7 parsel numarasını aldığı anlaşıldığından hükmün infazında tereddüt yaşanmaması için yeni ada ve parsel numarasının belirtilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.