Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/12624 K.2017/3648

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.05.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... vekili ve ... vekili temyiz etmişlerdir.

1-Mahkeme kararı davalı ... vekili’ne 28.04.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 07.05.2015 tarihinde verilmiştir. Bu nedenle HUMK'nın 2494 sayılı Yasa ile değişik 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarih 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davalı Hazine'nin temyiz isteminin reddine,

2-Diğer davalı ... vekili’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

3-a)492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11.38 olması ve Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi gereğince Hazine’nin harçtan muaf tutulması gerekir.

b)Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi 26/03/2015 itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11.38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 9.9 olarak gösterilmesi doğru olmadığı gibi Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğu halde harçla yükümlü tutulması isabetsiz ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.